Antoine Guillaume François Reijnders (roepnaam François), werd geboren te Rotterdam op 28 februari 1949. Als jongste zoon van het gezin groeide hij op in een omgeving waar het gesis en gestamp van heimachines het dagritme bepaalden van een stad die zich probeerde te herstellen van de oorlogsverwondingen. Zijn vroege jeugd binnen het gezin voelde goed en vredig aan, waarin de wekelijkse kerkgang een onderdeel was van zijn opvoeding. Tijdens zijn latere jeugd ontspoorde het gezin grotendeels, mede door overmatig drankgebruik van zijn vader. Hij zag als kind al het onrecht, wat zijn moeder hierdoor werd aangedaan, waardoor hij zich waarschijnlijk ontwikkelde tot een gevoelige en zorgzame puber. Later zou blijken dat hij hierdoor een belangrijke fase in zijn leven had overgeslagen, omdat hij van kind te snel volwassen was geworden.

 

Zijn ideaal was de medische wereld in te gaan, om iets voor mensen te kunnen betekenen. Dat is er nooit van gekomen, omdat het daar simpelweg het gezin niet naar was. Uiteindelijk koos hij min of meer voor de kunstzinnig/artistieke kant van het leven en kwam daardoor na zijn middelbare school in de industriële publiciteit terecht, als tekenaar en decoratieschilder. Jaren werkte hij met mensen van kunstacademies waardoor hij technieken en inzichten tot zich kon nemen. Juist in deze idealistische periode leerde hij, door vaak diepgaande gesprekken, de kunst van filosoferen en discussiëren en het kijken naar de wereld in het algemeen. Hij leerde veel in de vroege jaren van zijn werkzame leven. Al na een aantal jaren kon hij zijn opgedane kennis combineren met zijn organisatietalent, waardoor hij in leidinggevende functies terecht kwam. Zodoende werd hij publiciteitschef, public-relations-officieer en uiteindelijk marketing manager. Altijd in de industriële sector.

 

In 1971 trouwde hij en uit dit huwelijk werden twee zoons geboren. Het huwelijk was voor hem een zeer belangrijke basis. Liefde en begrip stonden voor hem bovenaan. Mede hierdoor kon hij zich in zijn maatschappelijke carrière verder ontwikkelen. Zijn vrouw en het gezin stonden pal achter hem. Zijn ziel en zaligheid gooide hij in zijn werk. Al zijn creativiteit en organisatietalent kon hij er in kwijt. Van het opbouwen van stands voor tentoonstellingen, bijeenkomsten organiseren, lezingen of reclamecampagnes, het lukte allemaal. Ook het opzetten van een eigen huisdrukkerij binnen het bedrijf was een groot succes.

 

De kentering kwam bij de eerste oliecrisis. Bedrijven gingen reorganiseren en alle overbodige luxe werd weggesaneerd. Door deze omstandigheden ging hij zijn geluk beproeven in de directe verkoop van artikelen. Ook dat lukte goed, waardoor hij al snel gevraagd werd de commerciële directie van een grafisch bedrijf te gaan voeren. Mede door deze omwenteling en onverwachte omstandigheden, kreeg hij de mogelijkheid een aandelenpakket van het bedrijf te verwerven. Dit deed hij samen met andere leden van het managementteam. Zo werd hij langzaamaan ondernemer. Vol overgave stortte hij zich in dit nieuwe avontuur. De “flow” zat er goed in, totdat hij er achter kwam dat het harde werken zijn tol ging eisen. Een burn-out was het gevolg en hij was voor langere tijd uitgeschakeld. Het bleek een belangrijk leerproces in zijn leven te zijn. Een nieuwe start moest gemaakt worden. Uiteindelijk kocht hij samen met een compagnon twee andere grafische bedrijven en het elan om dingen te ondernemen was weer helemaal terug. Na een aantal jaren nam hij er nog een ander bedrijf bij over en was hij ook nog onbezoldigd directeur van een kleine drukkerij geworden. Inmiddels was hij ook voorzitter geworden van de grafische vakvereniging in het district Rotterdam.

 

Kort hierna kwam er een grote kentering in zijn leven. Net voor zijn 60ste verjaardag veranderde zijn leven volkomen. Speciale dingen komen nooit alleen en er ontstond een opeenvolging van tegenslagen.Het laatst bijgekochte bedrijf ging failliet, waardoor hij al zijn andere aandelen weg moest doen en hij korte tijd werknemer werd in een van zijn bedrijven. Enige tijd daarna kreeg hij lichamelijke klachten en bleek hij darmkanker te hebben. Na een aantal zware operaties kon hij gelukkig weer genezen. Nadat dit goed en wel verwerkt was bleek zijn echtgenote een hersentumor te hebben en tijdens haar ziekteproces werd hij geconfronteerd met het feit dat hij een buitenechtelijk kind bleek te zijn. Het hield niet op. Een jaar na de vaststelling van de hersentumor bij zijn vrouw is ze overleden. Aan een intens gelukkig huwelijk van 39 jaar was abrupt een einde gekomen.

 

Zijn twee zoons woonden al jaren ver weg in het buitenland. Hij stond er nu helemaal alleen voor. Volkomen ontredderd is hij een tijdje de weg volkomen kwijt geweest. Zijn droom om vanaf de pensioengerechtigde leeftijd samen te gaan genieten was hiermee totaal uit elkaar gespat. Hij moest zijn leven opnieuw gaan invullen. In die periode ging hij veel op reis. Alsof hij op de vlucht was. Na verloop van tijd kwam zijn oude creativiteit gelukkig weer terug. Hij stortte zich op het schrijven van gedichten en ging zijn memoires schrijven over de achter hem liggende periode. Wonder boven wonder ontmoette hij ook nog een nieuwe liefde, waardoor er ook nog een extra stimulans ontstond door te gaan met het leven. Ook nu won zijn optimisme het weer van alle negatieve invloeden. Schrijven, dichten en fotograferen werd een nieuwe passie van hem, aangemoedigd door zijn nieuwe liefde. Zijn nieuwe leven heeft hij weer goed op orde. Bij tijd en wijle geeft hij gastcolleges op de hoge school en geeft hij lezingen in het land.

Klik hier voor het boek 1096 Dagen

Klik hier voor het boek 1096 Dagen

Een aantal producties heeft hij inmiddels op zijn naam staan, zoals:
– De gedichtenbundel “Oorverdovende stilte”.
– Een kort verhaal “Blowin in the wind”.
– Het boek “1096 dagen”.
– De gedichtenbundel “Kleine gedichten, grote gedachten”.
– Het boek “De hand van een engel”.
– Een serie spirituele foto’s.
In de planning staat het schrijven van een roman.

Zijn lijfspreuk: NILS VOLENTIBUS ARDUUM (Niets is moeilijk voor hen die willen).