De auto ontwerper

Zijn hele korte leven lang, droomde hij ervan om auto’s te ontwerpen. Al op zeer jonge leeftijd was hij geïnspireerd door stroomlijn en snelheid. Nu hij de opleiding industrieel ontwerpen volgde kwam de ultieme uitdaging. Op een, door een autofabrikant uitgeschreven wedstrijd voor het ontwerpen van een toekomstige automodel, hadden 400 studenten ingeschreven. Slechts 5 werden uitgenodigd dit model te ontwerpen. Hij was er één van.
autoontwerper-II
 

De regels waren streng.

 

Per 1 maart ging de tijd in en over precies één jaar, op de laatste dag van februari, ’s avonds om 23.45 uur konden ze hun ontwerpen, via een speciaal computerprogramma oversturen. Geen minuut vroeger of later. Berekend was dat het programma er twaalf minuten over zou doen. Als eerste programmeerde hij een terugloopklok op zijn computer. Zo kon hij exact zien hoeveel dagen, uren en minuten hij nog had om zijn ontwerp in te dienen. Met overgave stortte hij zich op deze uitdaging.

 

Zo’n kans zou zich maar één keer in zijn leven voordoen! Als een monnik sloot hij zich soms van de buitenwereld af. Zijn sociale leven offerde hij er voor op. Een enkele keer kwam hij nog wel eens in het studenten café om een biertje te drinken. Meestal na zijn vierde biertje begon hij dan te pochen, als over een paar jaar duizenden auto’s van zijn ontwerp over de wegen zouden rijden. Op zeker moment gaf de klok aan dat hij nog maar enkele dagen de tijd had.

 

Hij lag op schema en toen was dáár het moment. Helemaal alleen wilde hij dit moment beleven. Zijn digitale klok gaf aan dat het 23.45 uur was. Hij startte het programma en exact twaalf minuten later was zijn ontwerp door de computer van de fabrikant gedownload. Drie minuten had hij nog over. Alles klopte tot in detail.

 

Hij opende een fles champagne, die hij speciaal voor dit moment had aangeschaft. Even keek hij rond in zijn armzalige studentenkamer. Over niet al te lange tijd zou hij dit wel verwisselen voor een mooie bungalow. In één keer dronk hij zijn glas leeg en schonk zich nog een tweede glas in. Hij ging in zijn stoel zitten en met de afstand bediening zette hij de televisie aan.

 

Het was 00.05 uur in de nacht. Een mooie nieuwslezeres keek hem vanaf het scherm recht in de ogen en wist te melden dat dit het eerste journaal was van dinsdag 29 februari. De volgende dag hebben ze hem gevonden met een verbrijzeld champagneglas in zijn hand. De arts stelde een hartstilstand vast.